Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

Wil-tún

  • noun [ masculine ]
Dictionary links
Grammar
Wil-tún, es; m.
Wilton in Wiltshire
Show examples
  • Ælfréd cyning gefeaht wiþ alne ðone here lytle werede æt Wiltúne,

    • Chr. 871
    • ;
    • Erl. 76, 5
    • .
  • Hér forðférde Ælfgár cinges mǽg on Defenum, and his líc rest on Wiltúne,

    • 962
    • ;
    • Erl. 120, 3
    • .
  • Swegen lǽdde his here into Wiltúne,

    • 1003
    • ;
    • Erl. 139, 14
    • .
  • Hió becwið án pund tó Wiltúne ðám híwum,

    • Cod. Dip. Kmbl. vi. 131, 1.
  • ¶the name occurs in several Latin charters

    In uilla regali qui appellatur Uuiltún,

    • Cod. Dip. Kmbl. i. 320, 15
    .
  • In uico regio æt Wiltúne.

    • iii. 278, 32
    .
  • In palacio nostro quod dicitur Wiltún

    ,
    • ii. 15, 13
    .
  • In monasterio quod dicitur Wiltún,

    • 306, 30
    • .
  • Ad monasterium sanctae Dei genitricis Mariae quod dicitur Wiltúne,

    • v. 214, 14.
  • Uenerabili collegio Christicolarum in illo celebri loco qui dicitur Wiltún ad aecclesiam Sanctae Mariae,

    • 227, 6
    • .
  • Ad usum sanctimonialium in Wiltúne degentium,

    • iii. 23, 15
    .
Similar entries
v. next words: Wiltúnisc, Wiltún-scír.
Full form

Word-wheel

  • Wil-tún, n.