wyrt-truma
- noun [ masculinefeminine ]
- Cod. Dip. Kmbl. iv. 93, 7
-
Wyrtruma
radix,
- Wrt. Voc. i. 33, 11: 80, 8: 285, 79 :
- Cd. Th. 252, 20 ;
- Dan. 581 .
-
Is seó æx ásett tó ðæs treówes wyrtruman,
- Lk. Skt. 3, 9 .
-
Be ðam wyrttruman,
- Lchdm. i. 172, 10 .
-
Wyrttruman
radicem,
- Ps. Spl. 51, 5 .
-
Hig næfdon wyrtruman (wyrtrum, v. l.),
- Mt. Kmbl. 13, 6 :
- Mt. Skt. 4, 6 :
- Lk. Skt. 8, 13 .
-
Hyt næfð ðone wyrtruman (wyrtrum, v. l. ),
- Mt. Kmbl. 13, 21 .
-
Wyrtruman ðæs wudu-beámes eorðan fæstne,
- Cd. Th. 248, 20 ;
- Dan. 516 :
- Exon. Th. 328, 28 ;
- Vy. 24 .
-
Treów wyrtrumum underwreðyd,
- Runic pm. Kmbl. 341, 30 ;
- Rún. 13 .
-
Wyrttruman
radices,
- Ps. Spl. 79, 10 .
-
Óþ ða wirttruman
usque ad radices,
- Num. 22, 4 .
[Ða grindigtéþ ðe álc mid feówer wyrtrume gefæstned byð, and ðanne hý hero wurtruma forleátaþ, ðanne sweartigeþ hý, and fealleþ,
- Lchdm. iii. 104, 15 .
Ne næfð ǽnig bóh grénnysse gódes weorces, se ðe ná wunaþ on wyrtruman
(radice)
sóðre lufe,
- Scint. 3, 19 .
-
Ða ðe heora heortan wyrtruman on ðisum andwerdum lífe plantiaþ,
- Homl. Th. i. 132, 7 .
-
Hé cuæð ðæt ǽlces yfeles wyrttruma (wyrtruma, Cott. MSS.) wǽre ðæt mon wilnode hwelcre gítsunge,
- Past. 11 ;
- Swt. 73, 3 .
-
Seó grǽdignys is wyrtruma ǽlces yfeles, and seó sóðe lufu is wyrtruma ǽlces gódes,
- Homl. Th. ii. 410, 3 .
-
Ðætte of wyrtruman besmitenes geþóhtes ácenned bið,
- Bd. 1, 27 ;
- M. 80, 13 .
Hwæt limpeþ ðæs tó ðé of hwylcum wyrtruman ic ácenned sí
quid ad te pertinet qua sim stirpe genitus?
- 1, 7 ;
- S. 477, 28 .
-
Of ðam seáðe swá wyrtruma sceát óð Ramleáhweg,
- Cod. Dip. Kmbl. iii. 455, 22 .
-
On ðone feld; ðæt andlang wyrttruman on Hildes hlǽw,
- 170, 27 .
-
On dinningc-gráfes wyrttruman; of dynningcgráfes wyrttruman eall swá se díc sceót,
- 208, 5: 34, 14 .
-
On wiðigleás wyrttruman; ðonne ealling be wyrttruman óð ácleá,
- v. 230, 1 .
-
On wiðigleás wyrtruman; on eatan beares wyrtruman; óð leás eástende; norð be wyrttruman,
- 334, 25-27 .
-
On loxanwuda wyrtruman; of wyrtruman on þiccan stánas,
- 345, 5 .
-
Óð ða dúnæ ufewearde on ða æðenan byrigelsas; swá ádún be wyrtruman æft tó gemíðum,
- 346, 20 .
-
Innan leá; ðanne be wurtruman anlanges wudes,
- iii. 172, 33 .
-
Óð ða lége; ðonne be wyrttruman,
- 406, 28, 33: v. 358, 18 .
-
Forð be wyrttruman,
- iii. 422, 1: vi. 33, 37 .
-
Bæ ðam wyrttruman,
- v. 191, 32 .
-
Wyrttrumman,
- iii. 135, 8 .
-
Tó wuda; swá be ðan eald wyrtruman,
- 279, 31 .
-
Be wyrttrume,
- v. 100, 20 .
-
Wirtrume,
- iii. 440, 33 .
-
Ofer ðane sceagan; ðonne forð á be wyrtruman,
- 460, 2 .
-
Of ðan hamme á be wurtruman,
- vi. 137, 22 .
-
Á be ðare wyrtruman,
- iv. 93, 7 .
-
On wyrtruman,
- iii. 390, 26 .
-
On feld on wyrttruman oð gráfes suðende,
- v. 334, 34 .
Bosworth, Joseph. “wyrt-truma.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/37042.
Checked: 2