wyrt-tún
- noun [ masculine ]
-
Wyrttún
botanicum vel viridarium, cucumerarium,
- Wrt. Voc. i. 30, 17, 18 .
-
Wyrtún
viridiarium,
- 84, 54 :
hortus,
- ii. 42, 51 :
- Jn. Skt. 18, 1 :
- 19, 41 .
-
On wyrttúne
in cucumerario,
- Wrt. Voc. ii. 48, 24 .
-
On wyrtúne (wyrttúne,v. l.)
in horto,
- R. Ben. 71, 18 .
-
Syle mé ðínne wíneard mé tó wyrtúne,
- Homl. Skt. i. 18, 173 .
-
Wyrttún ne sáw ðú,
- Lchdm. iii. 184, 19 :
- Lk. Skt. 13, 19 .
-
Wyrtúna
hortorum,
- Wrt. Voc. ii. 83, 27 .
-
Hé nemde ða undiórestan wyrta ðe on wyrttúnum weaxe, and ðeáh swíðe welstincenda,
- Past. 57 ;
- Swt. 439, 32 :
- Lchdm. i. 94, 7 .
Bosworth, Joseph. “wyrt-tún.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/37044.
Checked: 2