wyrt-wala
- noun [ masculinefeminine ]
-
Swá fela bóga treówes of ánum wyrtwalan
radice
spryttaþ,
- Scint. 3, 17 .
-
Genim wegbrǽdan wyrtwalan,
- Lchdm. i. 82, 19: 90, 6, 23: 94, 19, 23 .
-
Wyrtwalan
radices,
- Ps. Surt. 79, 10 .
-
Andlang pæþes on ða wyrtwalan; of ðam wyrtwalan on heortsole,
- Cod. Dip. Kmbl. iv. 19, 25 .
-
Andlang strǽt wiðútan ða wyrtwalan,
- 20, 2 .
-
Andlang ríðe on ða wurtwalan,
- vi. 1, 26 .
God út álúceþ wirtwelæ ðínne of lande lyfigendra,
- Ps. Spl. T. 51, 5 .
-
Wyrd, ealra firena fruma, fǽhðo módor, weána wyrtwela, wópes heáfod,
- Salm. Kmbl. 889 ;
- Sal. 444 .
Swá ðe wyrtwala scádet tó turlan homme (cf. first passage under wyrttruma, III),
- Cod. Dip. Kmbl. v. 267, 33 .
Forð andlang wyrtwale on ða róde,
- 356, 4 .
Forð be gráfes wurtwale,
- iii. 405, 29 .
On ða eorðburg; ðæt forð be wurtwalan tó mearcwege,
- vi. 43, 18 .
Uuirtwalan, wyrtwalan,
- 93, 33, 34: v. 86, 18 .
Of ðære leáge be wyrtwalan,
- iii. 464, 21: v. 148, 14: 298, 16 .
Be wirtwalan on ða efsan; and ðan on ðone wíðig; and swá be wirtwalan on ðone méreþorne,
- 226, 16, 17 .
Ðurh henna leáh, óð hit cymeþ tó ðære efese; ðonne á norþ be wyrtwalan,
- ii. 172, 23: iii. 380, 25: 437, 33: v. 330, 33: 336, 27 .
Wurtwalan,
- vi. 41, 20 .
Weortwalan,
- v. 389, 15, 16 .
Á be wyrtwale . . . on hel ufeweardne æfter wyrtwalan,
- iii. 48, 11-16 .
On heáfdbeorh; ðonne on wyrtwalan on ðæs hagan ende . . . ; andlang herpaðes tó ðære efise, ðonon eft on wyrtwalen,
- v. 300, 8-13 .
Bosworth, Joseph. “wyrt-wala.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/37046.
Checked: 2