ymen
- noun [ masculine ]
-
Ymen
hymnus
eallum háligum his,
- Ps. Spl. 148, 14 :
- Ps. Surt. 64, 2 .
-
Æfter ðysum is ymen tó singenne,
- R. Ben. 33, 12 .
-
Mid ferse and mid ymene (imene, v. l.),
- 41, 5 .
-
Ymen
hymnum,
- Ps. Surt. 39, 4: 64, 14: 118, 171 .
-
Hé wæs ymen singende,
- Blickl. Homl. 147, 3: 151, 9 .
-
Ymmon,
- Rtl. 184, 25 .
-
Hymen,
- Ps. Surt. 136, 3 :
- ii. p. 203, 35 .
-
Ymenas and capitula rǽdinga sýn ánum gemete gehealdene,
- R. Ben. 43, 2 .
-
On ymnum
in hymnis,
- Ps. Spl. 99, 4 .
-
Ymenum,
- Ps. Surt. 99, 4 .
-
Míne weleras ðé wordum belcettaþ ymnas
eructabunt labia mea hymnum,
- Ps. Th. 118, 171 .
Bosworth, Joseph. “ymen.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/37242.
Checked: 2