ǽfen-sang
Ne sý ǽfensang geendod bútan ðám drihtlican gebede.
- R. Ben. 38, 15 .
-
Se ǽfensancg mid antefene sý gecweden,
- 39, 20 .
-
Se ǽfensang sý geendod mid feówer sealma dreáme,
- 43, 7 .
-
Ðone lofsang (the Magnificat) ðe wé singað on Godes cyrcan æt ǽlcum ǽfensange,
- Hml. Th. i. 202, 26 .
-
Sé ðe . . . dæghwámlíce his circan gesécan ne mæge, hé húru ðinga on ðám sunnandagnm . . . þider cume tó . . . Ǽfensange,
- Hml. A. 144, ii .
Singan ǽfen oþþe nihtsange
cantare vesperum aut completorium
- Coll. M. 34, 3 .
-
Ǽfensang
vesperam,
- Angl. Xiii. 392, 385
vespertinalem sinaxim
- 425, 863 :
- 432, 964 .
-
Ǽfensangas singan
vesperas celebrare
- 415, 711 .
Bosworth, Joseph. “ǽfen-sang.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/37627.
Checked: 1