ǽr-morgen
-
Diluculum, ðæt is se ǽrmærien (-mergen, v. 1.) betweox ðám dægrede and sunnan upgange,
- Lch. iii. 244, 6 .
-
Se ǽr-merigen wæs fram Adam oð Nóe,
- Hml. Th. ii. 74, 18 .
-
Gewordenum ðám ǽrmergene
mane facto,
- Gr. D. 72, 11 .
-
Ǽrmergenne,
- 201, 25 .
-
From ǽrmorgenne oð heáne undern,
- R. Ben. 74, 10 .
-
From ǽrmergenne (-morgene, MS. E.),
- Chr. 538 ;
- P. 16, 12 .
-
Ǽrmergen
mane,
- Wrt. Voc. Ii. 58, 65 .
-
On ǽrmergen,
- Ps. Th. 5, 3 .
-
On ǽrmorgenum
in matutinis,
- Ps. L. 72, 14 .
Bosworth, Joseph. “ǽr-morgen.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/37945.
Checked: 1