full-dón
- verb [ anomalous ]
-
Eall ꝥ yfel ꝥ hí ǽr ðan begunnon, hí ꝥ eall syððan fuldydon,
- Hml. S. 23, 388.
-
Hí þæt fuldón
hoc perficiant,
- R. Ben. 70, 21.
-
Praeteritum imperfectum, þæt is unful*-*fremed forðgewiten, swilce þæt ðing beó ongunnen and ne beó fuldón,
- Ælfc. Gr. Z. 124, 5.
Bosworth, Joseph. “full-dón.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/46601.
Checked: 2