full-fremed
- adjective
-
Heó weóx and wearð fulfremed on gódra mægna heányssum,
- Hml. A. 126, 337 :
- 122, 187 :
- Bl. H. 73, 16.
-
Þridde cyn muneca is ánsetlena þe on mynsteres wununge fulfremede sindon ( jam coenobiale conversatione perfecti ),
- R. Ben. 134, 22.
-
Fulfremedum leornerum,
- 21, 16.
-
Wæs hé on gódum for Gode swíþe fulfremed,
- Bl. H. 217, 10.
-
Gyf þú wylt fullfremed (ful-, v. l.) beón
si vis perfectus esse,
- Mt. 19, 21 :
- Hml. Th. i. 62, 3.
-
Tó ðám staðole fulfremedes weorces
ad virtutis statum,
- Past. 65, 16.
-
Geþyld weorc folfremed hæbbe, þæt gé sýn fulfremede ( perfecti ) and ansunde on nánum áteorigende,
- Scint. 8, 8.
-
Tó gódum fremmingum fulfremedra dǽda,
- Hml. A 48, 581.
-
Ne métte ic nó ðín weorc fullfremed ( plena ) beforan mínum
- Gode, Past. 445, 21.
-
Fulfremed,
- 22.
-
Ðonne hié ðenceað hú hié selfe scylen fullfremodeste (ful-, v. l.) weorðan,
- 41, 23.
-
Praeteritum perfectum ys forðgewiten fulfremed . . . Praeteritum plusquam perfectum is forðgewiten máre þonne fulfremed, for ðan ðe hit wæs gefyrn gedón,
- Ælfc. Gr. Z. 124, 5-9.
Bosworth, Joseph. “full-fremed.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/46603.
Checked: 1