ge-cunnian
- verb [ weak ]
-
Hí gelýfdon him be eallum þám geþeódum, þeáh hí hyra gecunnian ne mihton
crediderunt de omnibus linguis quas probare minime ualebant,
- Gr. D. 301, 1.
Gecunnedon of ðǽm gafel
temtantes de tributo,
- Mt. p. 19, 4.
-
Gecunnadun,
- 6
-
Gecunned
tentatus,
- 7.
ꝥte hé woere gecunned from diáble,
- Mt. L. 4, 1.
-
Gecunnia and ásca ... huulíc monn sé,
- Mt. L. 10, 14
-
Onsióne earðes and heofnes wutað gié gecunnia (gicunniga, R., probare), ðis tíd ne gecunnað (gicunigas, R., probatis ) gié,
- Lk. L. 12, 56.
-
Hé wolde gecunnian ( probare ) þæs þe hé ǽr gehýrde,
- Gr. D. 142, 9.
-
Hú þú meaht gecunuian hwæþer hit healsgund sié (cf. healsgundes tácn hwæþer hé hit sié,
- 44, 7), Lch. ii. 2, 17.
-
Sié ðá sóð intrahtnung ꝥ ðá apostolas gecunnedun
sit illa uera interpretatio quam apostoli probauerunt,
- Mt. p. 2, 6.
-
Gicunned bið
innitatur,
- Rtl. 19, 29.
-
Gecunnate
conati,
- Mt. p. 7, 2.
-
Gecunnad
,- 9
-
Cnæht mín mið yfle is gecunned
puer meus male torquetur,
- Mt. L. 8, 6.
Bosworth, Joseph. “ge-cunnian.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/47532.
Checked: 1