ge-dafenlic
-
Wæs ꝥ eác gedefenlic (-dafen-, v. l.) þætte þæt swefen gefylled wǽre
oportebat impleri somnium,
- Bd. 4, 23;
- Sch. 472, 19.
-
Gedoefenlic is oportet,
- Jn. p. 4, l.
Wæs gidæfendlic
oportebat,
- Jn. R. 4, 4.
-
Hit is nú swýþe gedafenlic tíma, þæt wé ús sylfe clǽnsian,
- Wlfst. 103, 17.
-
Mid gedæfenlice
conpetenti,
- Wrt. Voc. ii. 24, 70.
-
Of gedafenlicum rǽdelse
congrua conjectura,
- An. Ox. 7, 84.
-
Mid gedafenlicum (-dafenlice, -defenlice, v.ll.) ege
debito cum timore,
- Bd. 4, 3 ;
- Sch. 362, 18.
-
Wé willað ymbe þás emnihte sprecan on gedefenlicre stówe,
- Lch. iii. 240, 2.
-
Hé wæs healdende swýðe gedafenlice ylde on his þeáwum,
- Gr. D. 95, l.
- Bl. H. 41, 9.
Bosworth, Joseph. “ge-dafenlic.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/47608.
Checked: 1