Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

byrigen

  • noun [ feminine ]
Dictionary links
Grammar
byrigen, byrigenn, e; f.
[beorg tumulus] A burying-place, a sepulchre, tomb, burying; sepulcrum, monumentum, tumba, sepultura,
  • Bd. 4, 19
  • ;
  • S. 588, 37: 3, 8
  • ;
  • S. 532, 15, 17: 3, 11
  • ;
  • S. 535, 32: 1, 33
  • ;
  • S. 499, 7
  • .
Similar entries
v. byrgen.
Full form

Word-wheel

  • byrigen, n.