Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

bécan

(v.)

to book.

Entry preview:

to book

ge-bécan

Entry preview:

Ðá gesealde se cyng and gebécte ðæt land Æðelstáne ealdormenn tó hæbbenne and tó syllanne for lífe and for legere ðám him leófost wǽre. Æfter ðám getídde ðæt Ecgferð gebóhte bóc and land æt Æðelstáne ealdormenn, Cht. E. 202, 22-26. Æðelstán cyning gebécte

ge-bécan

(v.)
Grammar
ge-bécan, [ge, and bócian to book or charter]

to grant by book or charterto charter

Entry preview:

to grant by book or charter, to charter, Hem. p. 480

Linked entry: bécan

mearc-béce

(n.)
Grammar
mearc-béce, an; f.

A beech-tree which forms part of a boundary

Entry preview:

A beech-tree which forms part of a boundary Ðis synd ðæra viii. hída landgeméra ... tó ðære mearcbécean; of ðære bécean, Cod. Dip. B. i. 295, 9. On ða ealdan mearce bécan, 296, 26

Linked entry: béce

béce

(n.)
Grammar
béce, bǽce, beóce, an; f.

A beech-treea tree bearing mastfagusæsculus

Entry preview:

A beech-tree, a tree bearing mast; fagus, æsculus Béce fagus, Wrt. Voc. 285, 21

Linked entries: bǽce beóce

bécun

(n.)

a beacon

Entry preview:

a beacon, Mk. Skt. Rush. 13, 22

bécen

(n.)

a beacon

Entry preview:

a beacon, Mk. Skt. Lind. 13, 22

bécen

(adj.)
Grammar
bécen, adj.

BEECHENmade of beechfagineus

Entry preview:

BEECHEN, made of beech; fagineus Bécen fagineus, Ælfc. Gl, 45; Som. 64, 101; Wrt. Voc. 32, 36

bécnan

(v.)
Grammar
bécnan, p. ede; pp. ed

To indicatedenotesignifyindicaresignificare

Entry preview:

To indicate, denote, signify; indicare, significare Ðe we mid ðæm bridle bécnan tiliaþ which we will denote by the bridle, Bt. Met. Fox 11, 158; Met. 11, 79 : Exon. 110 a; Th. 421, 31; Rä. 40, 26 : 106 b ; Th. 407, 5 ; Rä. 25, 10

bécnan

(v.)

Similar entry: bícnan

bécen

Entry preview:

On bécenan treówes wyrttruman gewexen, Lch. i. 182, 2. Add

bécn

(n.)
Grammar
bécn, es; n.

A signbeaconsignum

Entry preview:

A sign, beacon; signum Mín gebéd nú gyt bécnum standeþ ðæt him on wísum is wel lýcendlíce adhuc est oratio mea in beneplacitis eorum, Ps. Th. 140, 8 : Beo. Kmbl. 6314; B. 3161

becca

(n.)
Grammar
becca, an ; m.

A BECKpick-axemattockligomarra

Entry preview:

A BECK, pick-axe, mattock; ligo, marra, Ælfe. Gl. 2 ; Som. 55, 42

becca

Entry preview:

Ligo becca vel palus, vel fustis, Wrt. Voc. i. 16, 15. Becca ligo, 84, 67. v. beck in N. E. D. Add:

becst

(v.)
Grammar
becst, = bacest ; 2nd pers. pres. of bacan.

bakest

Entry preview:

bakest

becc

(n.)

a beckbrook

Entry preview:

a beck, brook

-becc

(suffix)
Grammar
-becc, -bec, -beck,
Entry preview:

used for the name of places, or as a termination to the names of places, denotes the situation to be near a brook or river

bece

(n.)

a brook.

Entry preview:

a brook

béce

Entry preview:

Boecae, boeccae, boece aesculus, Txts. 36, 22: fagus, 62, 417. Béccae, boece esculus, 60, 391. Béce, Wrt. Voc. ii. 7, 9: fagus. 34, 71. Tó þaere mearcbécean, of ðǽre bécean, C. D. B. i. 295, 9. On þá ealdan mearcebécan, 296, 26. Bécum fagis, Wrt. Voc.

ge-bécn-

(prefix)

This might be a link to, a part of or a variant of another entry.