Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

be-niman

(v.)
Grammar
be-niman, bi-niman; p. -nam, pl. -námon; pp. -numen [be, niman to take]

To deprivebereaveprivare

Entry preview:

To deprive, bereave; privare Sceolde hine yldo beniman ellen-ðǽða age should deprive him of bold deeds Cd. 24; Th. 31, 12; Gen. 484. He hine his ríces benam eum regno privavit Bd. 3, 7; S. 529, 31.

Linked entries: bi-niman bi-nom

be-niman

Entry preview:

Hí eów benimað eówres lífes. Wlfst. 207, 16. Buton hié hié þæs naman benáme, Ors. 2, 8; S. 94, 4. Benámon. 7. Ðone beniman (-neoman, v. l.) þǽre aldorlicnesse eum privare auctoritate. Bd. I, 27; S. 74, 8.

bennian

(v.)
Grammar
bennian, bennegean; p. ode, ade; pp. od, ad [ben a wound]

To woundvulnerare

Entry preview:

To wound; vulnerare Mec ísern bennade iron wounded me Exon. 130 a; Th. 499, 7; Rä. 88, 12. Ic geseah winnende wiht wído bennegean [benne gean, Th.] I saw a block [wood] wound [lit. to wound = wounding] a striving creature 114 a; Th. 438, 4; Rä. 57, 2

bencian

(v.)
Grammar
bencian, p. ode
Entry preview:

To furnish with benches Hé mæig findan hwæt hé mæig on byrig bétan . . . betweox húsan bricgian, beóddian, bencian, Angl. ix. 262, 22

bénsian

(v.)
Grammar
bénsian, part. ende; p. ode; pp. od [bén a prayer, sian or sigan to fall down]

To fall down in prayerto prayentreat in prayersupplicaredeprecariorare

Entry preview:

To fall down in prayer, to pray, entreat in prayer; supplicare, deprecari, orare Ðrihten bénsian Dominum deprecari Bd. 4, 25; S. 601, 4. He wæs bénsiende ða uplícan árfæstnesse mínra gesynta supplicans erat supernæ pietati pro sospitate mea 5, 6; S.

Linked entry: ge-bénsian

bénsian

(v.)
Entry preview:

Dele bracket, and 'To fall down in prayer'; add: To suppli-cate, implore Hine boensendu hwæthwugu from him petens aliquid ab eo, Mt. R. 20, 20. Folce boensandi populo supplicanti. Rtl. 93, 17: 80, 9. Boensandra supplicanlium, 40, 5: supplicum, 41, 23

bénsian

(v.)

Similar entry: ge-bénsian

bendan

(v.)
Grammar
bendan, p. bende; pp. bended; v. trans. [bend a band] .

to BENDflecteretendereintendereto bindfettervincire

Entry preview:

to BEND; flectere, tendere, intendere He his bogan bendeþ intendit arcum suum Ps. Th. 57, 6. He bende his bogan arcum suum tetendit 7, 13. to bind, fetter; vincire Sume hí man bende some they bound Chr. 1036; Th. 294, 6, col. 2; Ing. 208, 28; Ælf. Tod

bendan

Entry preview:

Add: to bend Þonne bende ic mínne bogan, Wlfst. 229, 8. Hí bendað. Ps. Th. 10, 2: 36, 13. Bogan bendan oððe flán ásendan geswinc getácnað. Lch. iii. 198, 19. Bendende, Ps. Spl. T. 77, 12. to bind Hý hergiað and heáwað, bændað and bismriað. Wlfst. 163

gemynd-beniming

Entry preview:

Dele, and see ge-mynd; XII a

ge-bendan

(v.)
Grammar
ge-bendan, -bændan; p. -bende; pp. -bended, -bend.

to bendflectĕretendĕreto bindfettervincīre

Entry preview:

to bend; flectĕre, tendĕre He hornbogan hearde gebendaþ confrēgit cornua arcuum, Ps. Th. 75, 3. He gebende his bogan he bent his bow, Homl. Th. i. 502, 15. Of gebendum bogan from a bended bow, Guthl. 4; Gdwin. 28, 2. to bind, fetter; vincīre Swá gebend

Linked entry: ge-bændan

ge-bennian

(v.)
Grammar
ge-bennian, p. ode; pp. od, ad

To woundvulnĕrāre

Entry preview:

To wound; vulnĕrāre Bille gebennad wounded with a sword, Exon. 102 b; Th. 388, 3; Rä. 6, 2

ge-bénsian

(v.)

to pray

Entry preview:

to pray Gi-boensandum ðínum supplicibus tuis, Rtl. 51, 29

Linked entry: bénsian

ge-bendan

(v.)
Grammar
ge-bendan, to put in bonds.
Entry preview:

Hiene þá burgleóde gebundon . . . Ac hé fealh of þǽm bendum þe hiene mon gebende (lapsus e vinculis), Ors. 5, 11; S. 236, 13. Man þá hálgan hæfte and gebende, Hml. S. 23, 105. Gebænde, Wlfst. 14, 6. xi síðan hund þúsenda hí lǽddon gebende, 296, 26. Add

be-néman

(v.)
Grammar
be-néman, p. -némde; pp. -némed

To depriveprivare

Entry preview:

To deprive; privare Wuldre benémed deprived of glory Cd. 215; Th. 272, 18; Sat. 121

be-nídan

(v.)
Grammar
be-nídan, [ p. de To compel
Entry preview:

Mín sár (m)é benét tó segen dolor me compellit dicere, Angl. xi. 110.]

be-niðan

(adv.)
Grammar
be-niðan, adv. [be, neoðan under]

Beneathbelowunderinfrasubter

Entry preview:

Beneath, below, under; infra, subter Ðú bist ǽfre bufan and ná beniðan eris semper supra et non subter: thou shalt be above only, and thou shalt not be beneath Deut. 28, 13

Linked entry: be-nyðan

be-numen

(v.; part.)
Grammar
be-numen, pp. of be-niman.
Entry preview:

deprived Cd. 19; Th. 23, 20; Gen. 362;

be-nǽman

Entry preview:

Add ꝥ hé wǽre benǽmed infiscaretur, fraudaretur, An. Ox. 3157: 23, 60. with acc. of person, gen. of thing God þé benǽmð þínra góda, Hml. Th. ii. 102, 22. God þe benǽmde wurðmintes privavit te honore. Num. 24, II. Þeáh hé ús feores be-nǽme, Hml. Th.

be-niming

(n.)
Grammar
be-niming, e; f.
Entry preview:

Taking away, deprival, privation Gimynde biniming lethargiam, Wrt. Voc. ii. 53, 73