Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

Ald-Seaxe

(n.)

the Old-Saxons

Entry preview:

the Old-Saxons, Chr. 780; Th. 92, 29, col. 1: 885; Th. 154, 20, col. 1

beado-searo

(n.)
Grammar
beado-searo, gen. -searewes, -searwes; n.

A war-trainan engine or weapon of warbellicus apparatus

Entry preview:

A war-train, an engine or weapon of war; bellicus apparatus Þurh ða heora beadosearo wǽgon through which their war-train had moved, Cd. 170; Th. 214, 21; Exod. 572

Linked entry: beadu-searo

bealo-searu

(n.)
Grammar
bealo-searu, g. -searwes; n.

A wicked machinationsnaremalitiosa machinatio

Entry preview:

A wicked machination or snare; malitiosa machinatio, Exon, 72 b; Th. 270, 30; Jul. 473

fǽr-searo

(n.)
Grammar
fǽr-searo, gen. -searwes; n.

An insidious artificeinsĭdiōsa machĭnātio

Entry preview:

An insidious artifice; insĭdiōsa machĭnātio Feónda fǽrsearo the sudden artifice of foes, Exon. 19 a; Th. 48, 11; Cri. 770

inwit-searo

(n.)
Grammar
inwit-searo, n.
Entry preview:

Malicious or treacherous artifice, Beo. Th. 2206; B. 1101

láð-searu

(n.)
Entry preview:

a fell device, Cd. 195; Th. 243, 14; Dan. 436

Searo-burh

(n.)
Entry preview:

Salisbury In ðære stówe ðe is genemned [æt] Searobyrg (-byrig, Searoburh, Sælesberi), Chr. 552; Th. pp. 28, 29. Tó Searebyrig, 1086; Th. 353, 18. To Searbyrig, 1003; Th. pp. 252, 253. [Seresbyrig (Særes-), 1123; Th. 374, 5, 20, 24, 34.]

Linked entry: Sear-burh

searu-bunden

(adj.)
Grammar
searu-bunden, adj.
Entry preview:

Cunningly fastened, bound with art Wunden gold, sine searobunden, Exon. Th. 437, 7, Rä. 56, 4

Linked entry: bindan

searu-cræft

(n.)
Grammar
searu-cræft, es; m.
Entry preview:

a treacherous art, wile, stratagem, an artifice, a machination, plot Searecræft molimen, Hpt. Gl. 502, 56. Searocræft machinam, Wrt. Voc. ii. 54, 28. Þurh diófles searucræft, Cod. Dip. Kmbl. ii. 304, 26. Þurh searocræft, Andr. Kmbl. 217; An. 109. Searecræftum

searu-grim

(adj.)
Grammar
searu-grim, adj.
Entry preview:

Fierce in arms or skilfully fierce, having fierceness accompanied by skill Gif ðín hige wǽre swá searogrim swá ðú self talast if thy spirit had been as cunningly fierce (?) as thyself reckons, Beo. Th. 1192; B. 594. Cf. searu-céne

searu-píl

(n.)
Grammar
searu-píl, es; m.
Entry preview:

An implement with a point Mín heáfod is homere geþuren, searopíla wund, sworfen feóle, Exon. Th. 497, 17; Rä. 87, 2

searu-þancol

(adj.)
Grammar
searu-þancol, adj.
Entry preview:

Of cunning thought, cunning, sagacious, wise Searoþoncol mægþ ( Judith ), Judth. Thw. 23, 28; Jud. 145. Nis ǽnig secg searoþoncol tó ðæs swíðe gleáw, Exon. Th. 14, 16; Cri. 220. Ðe ( which ) secgas searoþoncle seaxe delfaþ, 427, 26; Rä. 41, 97. Gesǽton

searu-wrenc

(n.)
Grammar
searu-wrenc, es; m.
Entry preview:

A crafty trick, treacherous device Hé hié biddende wæs ðæt hié mid sume searawrence from Xerse áwende, Ors. 2, 5; Swt. 82, 21

Linked entry: siru-wrenc

seolc-wyrm

Similar entry: seoluc-wyrm

West-Seaxe

(n.)
Grammar
West-Seaxe, -Seaxan (Wes-); pl. m.
Entry preview:

The West-Saxons; Wessex Hér cuómon West-Seaxe in Bretene, Chr. 514; Erl. 14, 20. Of Eald-Seaxon cómon Eást-Sexa and Súð-Sexa and West-Sexan (-Sexa, v. l. ), 449; Erl. 12, 11. West-Seaxan, Bd. 1, 15; S. 483, 24. Weast-Seaxan, 5, 18; S. 635, 15. West-Seaxna

cot-setla

(n.)
Entry preview:

See Andrews' Old English Manor, s. v

Eald-Seaxe

Entry preview:

Þára cynna monig hé wiste on Germanie wesan, þanon Engle and Seaxan cumene wǽron þe nú on Breotone eardiað. Wǽron Frysan, Dene, Ealdseaxan (Ald-, v. l. ), Bd. 5, 9; Sch. 590, 9. Add

fird-searu

Similar entry: fyrd-rinc

fót-setla

(n.)
Grammar
fót-setla, an; m.
Entry preview:

One who sits on a footstool(?), an inferior member of a company Gif cniht binnan stig sitte, gylde ánne syster huniges: and gif hwá fótsetlan haebbe, do ꝥ ylce, Cht. Th. 612, 34. Cf. fót; I. ¶

nearu-searu

Entry preview:

Add: An evil, mean trick . Similar entries Cf. nearu-þanc, -wrenc