Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

secgan

(v.)
Grammar
secgan, secgean, secggan, secggean, sæcgan ; p. sægde, sǽde; pp. sægd, sǽd. [Forms as from an infin. sagian—sagast, sagaþ ; p. sagode; imp. saga, are given here.]
Entry preview:

Frs. á-sega : Icel. segja lög ; lögsögu-maðr), Cd. Th. 98, 4 ; Gen. 1625, Éce rǽdas Moyses sægde, 210, 17 ; Exod. 516. Sægde eorlum Abimeleh waldendes word, 161, 19 ; Gen. 2667. Wordum sægde Lameh unárlíc spel, 66, 27 ; Gen. 1090.