Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

sceáp-wíc

(n.)
Grammar
sceáp-wíc, es ; n.
Entry preview:

A sheep-fold Tó sceápwícan. Cod. Dip. Kmbl. Iii. 405, 5

sár-wís

(adj.)
Entry preview:

dull Ða sárwísan (Cott. MS. sámwísan), Past. 30, 1; Swt. 203, 7. (?)

sealt-wíc

(n.)
Grammar
sealt-wíc, es; n.
Entry preview:

A place where sail is sold; hence Saltwych In unico emptorio salis quern nos Saltuuic uocamus, Cod. Dip. Kmbl. i. 81, 9. Æt Saltwíc, v. 143, 21

stæf-wís

(adj.)
Grammar
stæf-wís, adj.
Entry preview:

Skilled in letters, literate Gelǽred, stefwís, Lchdm. iii. 186, 24

þrǽc-wíg

(n.)
Grammar
þrǽc-wíg, es; m.
Entry preview:

Hard fighting Þurstige þræcwíges, Cd. Th. 189, 9; Exod. 182

wíd-mǽre

(adj.)
Grammar
wíd-mǽre, adj.
Entry preview:

Far-famed, famous, celebrated; in a bad sense, notorious. of persons Sume teohhiaþ ðæt ðæt betst sý, ðæt mon seó foremǽre and wídmǽre quibus optimum quiddam claritas videtur, Bt. 24, 2 ; Fox 82, 10. Wídmǽre wer . . . hé moncynnes mǽste hæfde mægen and

wíd-sǽ

(n.)
Grammar
wíd-sǽ, f. m.
Entry preview:

Open sea, ocean Ðeós wídsǽ pelagus, Ælfc. Gr. 8; Zup. 28, 21 : 13 ; Zup. 84, 1: Wrt. Voc. i. 70, 14. Him wæs á widsǽon ðæt bæcbord, Ors. 1, 1; Swt. 17, 27: 19, 26. Fǽmendre wfdsǽ spumantis pelagi, Hpt. Gl. 409, 69. Wídsǽs cataclismi, Wrt. Voc. ii. 23

wíd-scofen

(adj.)
Grammar
wíd-scofen, adj.
Entry preview:

(ptcpl.) Pushed far, extreme Weá wídscofen, Beo. Th. 1876; B. 936

wíg-bora

(n.)
Grammar
wíg-bora, an; m.
Entry preview:

A belligerent Wígbora belliger, Ælfc. Gr. 8; Zup. 27, 16

Linked entries: wíc-bora wió-bora

wíg-bora

(n.)
Grammar
wíg-bora, an; m.
Entry preview:

An image-bearer Wícbora (wióbora, Anglia xiii. 35, 214) signifer Hpt. Gl. 495, 71

wíg-cirm

(n.)
Grammar
wíg-cirm, es; m.
Entry preview:

The din of battle Ðǽr wæs wígcyrm micel, hlúd hilde swég. Cd. Th. 120, 6 ; Gen. 1990

wíg-cræftig

(adj.)
Grammar
wíg-cræftig, adj.
Entry preview:

Strong in war Hé done gúðwine ( a sword ) gódne tealde, wígcræftigne, Beo. Th. 3626; B. 1811

wíg-fruma

(n.)
Grammar
wíg-fruma, an; m.
Entry preview:

A leader in war, a chieftain Wígfruma ( Hroth-gar ), Beo. Th. 1332; B. 664. Æfter wígfrumian after the chieftain's death 4514; B. 2261

wig-getawa

(n.)
Grammar
wig-getawa, (-e); pl. f.
Entry preview:

War-equipments On wíggetawum, Beo. Th. 741; B. 368

wíg-hép

(n.)
Grammar
wíg-hép, es; m.
Entry preview:

A war-troop, a band of warriors Is mín fletwerod, . wígheáp gewanod, Beo. Th. 958; B. 477

wíg-hús

(n.)
Grammar
wíg-hús, es; n. (in Wrt. Voc. i. 36, 41 it is masc.)
Entry preview:

A war-house, a tower, fortification Ðis wíghús haec arx Ælfc. Gr. 9, 75; Zup. 73, 14: 3 ; Zup. 7, 9. Se híhsta wíghús arx Wrt. Voc. i. 36, 41. Wíghús propugnaculum Hpt. Gl. 499, 61. On ǽlcurn ylpe wæs án wíghús getimbrod, and on ǽlcum wíghúse wǽron þrittig

wíg-hyrst

(n.)
Grammar
wíg-hyrst, e; f.
Entry preview:

The trappings of war Beorn monig goldbeorht wíghyrstum scán. Exon. Th. 478, 3; Ruin. 35

wíg-leóþ

(n.)
Grammar
wíg-leóþ, es; n.
Entry preview:

A war-song, the trumpet's summons Gemundon weardas wígleóþ . . . býman gehýrdon flotan, Cd. Th. 191, 27; Exod. 221

wíg-mann

(n.)
Grammar
wíg-mann, es; m.
Entry preview:

A man of war, a fighting man, soldier Bella-tores syndon wígmen ðe eard sculon werian wíglíce mid wǽpnum, L. I. P. 4 ; Th. ii. 306, 36 : Wulfst. 267, 15

wíg-rǽden

(n.)
Grammar
wíg-rǽden, [n], e; f.
Entry preview:

Warfare, Wald. 39; Vald. 1, 22