Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

wíg-bora

(n.)
Grammar
wíg-bora, an; m.
Entry preview:

A belligerent Wígbora belliger, Ælfc. Gr. 8; Zup. 27, 16

Linked entries: wíc-bora wió-bora

wíg-bora

(n.)
Grammar
wíg-bora, an; m.
Entry preview:

An image-bearer Wícbora (wióbora, Anglia xiii. 35, 214) signifer Hpt. Gl. 495, 71

wíg-bord

(n.)
Grammar
wíg-bord, es; n.
Entry preview:

A shield He héht him gewyrcean eallírenne wíg-bord; wisse he gearwe, ðæt him holtwudu helpan ne meahte, lind wið líge, Beo. Th. 4667; B. 2339. Wígbord scinon, Cd. Th. 207, 14; Exod. 466

wíg-cirm

(n.)
Grammar
wíg-cirm, es; m.
Entry preview:

The din of battle Ðǽr wæs wígcyrm micel, hlúd hilde swég. Cd. Th. 120, 6 ; Gen. 1990

wíg-cræftig

(adj.)
Grammar
wíg-cræftig, adj.
Entry preview:

Strong in war Hé done gúðwine ( a sword ) gódne tealde, wígcræftigne, Beo. Th. 3626; B. 1811

wíg-fruma

(n.)
Grammar
wíg-fruma, an; m.
Entry preview:

A leader in war, a chieftain Wígfruma ( Hroth-gar ), Beo. Th. 1332; B. 664. Æfter wígfrumian after the chieftain's death 4514; B. 2261

wíg-gár

(n.)
Grammar
wíg-gár, es; m.
Entry preview:

A lance Wígár lancea, wegures (wīgáres?) gewrið amentum Wrt. Voc. i. 35, 46 - 47. Cf. wíg-spere

Linked entries: wí-gár wegures

wig-getawa

(n.)
Grammar
wig-getawa, (-e); pl. f.
Entry preview:

War-equipments On wíggetawum, Beo. Th. 741; B. 368

wíg-haga

(n.)
Grammar
wíg-haga, an; m.
Entry preview:

A phalanx Hé mid bordum hét wyrcan ðone wíhagan, and ðæt werod healdan fæste wið feóndum. Byrht. Th. 134, 50 ; By. 102

wíg-hép

(n.)
Grammar
wíg-hép, es; m.
Entry preview:

A war-troop, a band of warriors Is mín fletwerod, . wígheáp gewanod, Beo. Th. 958; B. 477

wíg-hús

(n.)
Grammar
wíg-hús, es; n. (in Wrt. Voc. i. 36, 41 it is masc.)
Entry preview:

A war-house, a tower, fortification Ðis wíghús haec arx Ælfc. Gr. 9, 75; Zup. 73, 14: 3 ; Zup. 7, 9. Se híhsta wíghús arx Wrt. Voc. i. 36, 41. Wíghús propugnaculum Hpt. Gl. 499, 61. On ǽlcurn ylpe wæs án wíghús getimbrod, and on ǽlcum wíghúse wǽron þrittig

wíg-hyrst

(n.)
Grammar
wíg-hyrst, e; f.
Entry preview:

The trappings of war Beorn monig goldbeorht wíghyrstum scán. Exon. Th. 478, 3; Ruin. 35

wíg-leóþ

(n.)
Grammar
wíg-leóþ, es; n.
Entry preview:

A war-song, the trumpet's summons Gemundon weardas wígleóþ . . . býman gehýrdon flotan, Cd. Th. 191, 27; Exod. 221

wíg-mann

(n.)
Grammar
wíg-mann, es; m.
Entry preview:

A man of war, a fighting man, soldier Bella-tores syndon wígmen ðe eard sculon werian wíglíce mid wǽpnum, L. I. P. 4 ; Th. ii. 306, 36 : Wulfst. 267, 15

wíg-rǽden

(n.)
Grammar
wíg-rǽden, [n], e; f.
Entry preview:

Warfare, Wald. 39; Vald. 1, 22

wíg-sigor

(n.)
Grammar
wíg-sigor, es; m.
Entry preview:

Victory in battle Hé hæfde wígsigor, Cd. Th. 121, l; Gen. 2003. Hálig God geweóld wígsigor (cf. Óðinm átti heimilan sigr í hverri orrostu, Ynglinga Saga, c. 2), Beo. Th. 311 2; B. 1554

wíg-smiþ

(n.)
Grammar
wíg-smiþ, es;
Entry preview:

A war-smith, war-maker, warrior, a man (poet.) Engle and Seaxe, wlance wígsmiðas, Wealas ofercóman, Chr. 937; Erl. 115, 21: Exon. Th. 314, 14; Mód. 14. Ic wígsmiðum sægde, ðæt Sarra mín sweostor wǽre, Cd. Th. 163, 24; Gen. 2703

wig-smiþ

(n.)
Grammar
wig-smiþ, es; m.
Entry preview:

An idol-smith, a maker of idols Deófulgild . . . ða hér menn worhtan, wígsmiðas mid folmum simulacra. . . . opera manuum hominum Ps. Th. 113, 12

wíg-steall

(n.)
Grammar
wíg-steall, es; n.
Entry preview:

A defensive position, a bulwark, bastion, defence Wígsteal propugnaculum Hpt. Gl. 487, 17: 530, 3. Hé lǽteþ inwitflán brecan ðone burgweal, ðe him bebeád Meotud ðæt hé ðæt wígsteal wergan scealde. Exon. Th. 315, 30; Mod. 39. Hé wígsteall séceþ, heolstre

wíg-steall

(n.)
Grammar
wíg-steall, es; n.
Entry preview:

The part of a church where the altar stands Weocsteall absida Engl. Stud. xi. 64, 6. Wé lǽraþ ðæt mæssepreósta oþþe mynsterpreósta ǽnig ne cume binnan weohstealle (weófodstealle, v. l. ) búton his oferslipe, ne húru æt ðam weófode, ðæt hé ðǽr þénige