be-fleón
To flee ⬩ flee away ⬩ escape ⬩ fugere ⬩ effugere ⬩ evitare
Entry preview:
To flee, flee away, escape; fugere, effugere, evitare Hú he mihte befleón fram ðam toweardan yrre quomodo posset fugere a ventura ira, Bd. 4, 25; S. 599, 39. Hwider mæg ic ðínne andwlitan befleón a facie tua quo fugiam? Ps. Th. 138, 5 : 61, 6. Nó ðæt
Linked entry: bi-fleón
for-fleón
To flee away from ⬩ escape ⬩ fŭgĕre ⬩ effŭgĕre
Entry preview:
To flee away from, escape; fŭgĕre, effŭgĕre Ic forfleó mine hlǽfdian a făcie dŏmĭnæ meæ ĕgo fŭgio. Gen. 16, 8. Ðaet gé ðás towerdan þing forfleón that ye escape those future things, Lk. Bos. 21, 36