Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

mán

(adj.)
Grammar
mán, adj.
Entry preview:

Þá oðswóran hié mid þǽm bismerlicestan áðe þæt hié him nǽfre on fultume nǽre, þéh þá áðas wǽren neár máne (or sbst.?] þonne sóðe turpissimam rupti foederis labem adcumulavere perjurio, Ors. 4, 3 ; S. 162, 12. Ic eom mánra áþa gewita, Angl. xii. 501, 19

men

Entry preview:

Dele, and see þrimen

men

(n.)
Grammar
men, menn.

Similar entry: mere-men

meós

Entry preview:

Add: — Man him fette of ðǽre foresǽdan róde sumne dǽl þæs meóses þe heó mid beweaxen wæs, Hml. S. 26, 37. ¶ as On meósbróces heáfod, C. D. v. 339, 3. On meósdene, 303, 1. In meósdúne, iii. 373, 23. On meóshlinc, ii. 172, 26. Tó meósleáge, v. 215, 9 (

mése

Entry preview:

Add: a table at which a meal is taken Ðæs abbodes mýse sceal á beón gemǽne þearuum and elþeódegum mannum, R. Ben. 93, 3. Sý hé áscyred fram gemǽnre mýsan þigene suspendatur a mensa, 49, 15. Fram meósan and fram geférǽdene a meme consortio, R. Ben. I.

met

(n.)
Entry preview:

Add: measure Ealdes mannes eágan beóþ unscearpsýno; þonne sceal hé þá eágan weccan mid gnídingum, mid gongum, mid rádum, oþþe mid þý þe hine mon bere oþþe on wǽne ferige; and hý sculan nyttian lytlum and forhtlicum metum ( these means are to be employed

met

(n.)
Grammar
met, mett, es; n.

-met

(adj.; suffix)
Grammar
-met, -mett; adj.

mid

Entry preview:

Add His here geseah þæt hé mid þý horse áfeóll, Ors. 3, 7 ; S. 118, 4. Se wer þe mid his ágene (-on, v. l. ) wíf bið slǽpende, Bd. 1, 27 ; Sch. 86, 1. Ána mid him sylfum alone by himself, Gr. D. 105, 29 : 32 : 106. 24. <b>II a.</b> where

mín

Entry preview:

Add Míre andetnysse leóhtfæt, Hml. S. 23, 810. Add Ne þearf ic yrfestól eaforan bytlian ǽnegum mínra, Gen. 2177

mód

Grammar
mód, <b>. I a.</b>
Entry preview:

On hálgum gewrite bið gelómlíce heáfod gesett for þæs mannes móde, for ðan ðe þæt heáfod gewissað þám óðrum limum, swá swá þæt mód gediht ðá geðóhtas, Hml. Th. i. 612, 11-14. Se wísdóm is hálig and hine sylfne ætbrét fram módes híwunge and mynd-leásum

mór

Grammar
mór, I. add: — Hí eardiað an þæs gedwildes móre and meoxe (in luto heresis), Chrd. 96, 31. Móras salebras, i. loca lutosa, An. Ox. 17, 63. The word occurs often in charters, v. Midd. Flur.

múga

Entry preview:

Múgan aceruos (farris ), An. Ox. 26, 45. Add

murn

Similar entry: un-murn

-múþ

(adj.; suffix)
Grammar
-múþ, adj.

Similar entry: gylden-múþ

ende-mes

Grammar
ende-mes, emdenes, emdemes.

together ⬩ coincidence ⬩ straightway ⬩ at once

Entry preview:

Hí him ondrǽdan hú hí wið him eallum emdemes mehten, and siredon hú hí hié tótwǽman mehten, Ors. 3, 10; S. 138, 6. straightway, at once Þæt folc eall hrýmde, þá burston þá weallas endemes tó grunde omni populo vociferante muri illico corruerunt, Jos.

ende-mes

(adv.)
Grammar
ende-mes, endemest, ændemes, ændemest; adv.

Equally, likewise, in like manner, together ⬩ părĭter

Entry preview:

Equally, likewise, in like manner, together; părĭter Forðon ic ne mæg eal ða monigfealdan yfel endemes areccan because I cannot equally reckon all the manifest evils, Ors. 2, 5; Bos. 49, 11: 3, 10; Bos. 69, 36. Ne mæg hió ealle endemest gescínan nor

Linked entries: ændemes emdenes

mis-begán

(v.)

to cultivate badly ⬩ waste ⬩ disfigure

Entry preview:

to cultivate badly, waste, disfigure Misbegáas onsióne hiora exterminant facies suas (cf. unrótlíce dóþ exterminant, Wrt. Voc. ii. 30, 64), Mt. Kmbl. Lind. 6, 16

mis-beódan

(v.)
Grammar
mis-beódan, p. -beád, pl. -budon; pp. -boden

To do wrong to ⬩ to offend ⬩ abuse ⬩ ill-use

Entry preview:

To do wrong to, to offend, abuse, ill-use Hé misbeád his munecan on fela þingan he ill-used his monks in many things, Chr. 1083; Erl. 217, 3. Ðé læs ǽnig man óðrum misbeóde lest any do wrong to other, L. I. P. 7; Th. ii. 312, 22: Chart. Th. 320, 13:

mis-boren

(v.; part.)
Grammar
mis-boren, pp.

mis-born ⬩ mis-shapen at birth ⬩ abortive ⬩ degenerate

Entry preview:

mis-born, mis-shapen at birth, abortive Gif cild misboren sý, Herb. 115, 3; Lchdm. i. 228, 10. (Cf. H. M. 33, 34: ȝif hit (the child) is mis-born, as hit ilome limpeð.) degenerate Misboren degener, Germ. 393, 130