Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

stacga

(n.)
Grammar
stacga, (?), an; m.

A staga he-birda tom-cat

Entry preview:

A stag Regalem feram, quam Angli staggon appellant, L. C. F. 24; Th. i. 429, 5

Linked entry: staggon

staca

(n.)
Grammar
staca, an; m.

A stake

Entry preview:

A stake Nygon fét of ðam stacan tó ðære mearce, L. Ath. iv. 7; Th. i. 226, 12. Ðǽr his bróðor heáfod stód on stacangefæstnod, Homl. Skt. ii. 26, 166. Wrí ðysne circul on ánum mealan stán on uppan ðam stacan, Lchdm. i. 395, 3-5. Mon hæfde ða burg mid

Linked entry: stacung