Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

ǽrend-gást

(n.)
Grammar
ǽrend-gást, es; m.

A spiritual messengeran angelnuntius spiritusangelus

Entry preview:

A spiritual messenger, an angel; nuntius spiritus, angelus Godes ǽrendgást God's spiritual messenger, Cd. 104; Th. 138, 23; Gen. 2296

ǽrend-fæst

(adj.)
Grammar
ǽrend-fæst, adj.

Bound on an errand

Entry preview:

Bound on an errand Férde sum ǽrendfæst ridda . . . and lǽdde hit forð mid him ðǽr hé fundode tó, Hml. S. 26, 221

Linked entry: -fæst

gleáw

Entry preview:

Swá bebeád Godes ǽrendgást gleáwan sprǽce, Gen. 2296. Þurh Júdithe gleáwe láre, Jud. 334. good Þú wǽre mé on geoguðe hyht gleáw Domine, spes mea a juventute mea, Ps. Th. 70, 4. Þæt hí gleáwne hiht tó Gode hæfdan ut ponant in Deo spem suam, 77, 9.