Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

blyscan

(v.)

shine

Entry preview:

to be red, shine Bliscan (blyscan) ł glitian rutilare, coruscare, Hpt. Gl. 434, 75

blysian

(v.)

to burnblaze

Entry preview:

to burn, blaze Fýr blysede beforan his ansýne ignis a facie ejus exarsit, Ps. Th. 17, 8

Linked entry: bǽl-blys

blycgan

Similar entry: á-blycgan

blyssian

(v.)

to rejoice

Entry preview:

to rejoice, Lk. Bos. 15, 9

blysa

(n.)
Grammar
blysa, blisa, an; m.

A torchfax

Entry preview:

A torch; fax Ðes blisa [blysa, D.] hæc fax, Ælfc. Gr. 9, 59; Som. 13, 37

Linked entry: blæse

blysa

Entry preview:

Man mid blysum ontende his bare líc, Hml. S. 37, 159. Hé hét ontendan blysan (blasan v. l.) æt his sídum, 14, 44. Add

á-blysian

(v.)
Grammar
á-blysian, to redden with shame,
Entry preview:

to blush, to be ashamed Áblysien erubescant Bl. Gl. Áblysian, Ps. L. 6, 11; 34, 26. Add:passage from a-blísian in Dict

Linked entries: a-blísian blysian

á-blycgan

(v.)
Grammar
á-blycgan, p. de; pp. -blyged, -blycged.
Entry preview:

to get affected by fear, get dismayed Diriguit, i. obstipuit, horruit, induruit áblycde. Wrt. Voc. ii. 140, 46. Ðá áblicgde Aman unblíþum andwlitan, and ne mihte ná ácuman ðæs cyninges graman, Hml. A. 100, 265. Hé wearð swíðe þearle áblycged vehementer