fore-wrítan
To proscribe ⬩ banish ⬩ proscrībĕre
Entry preview:
To proscribe, banish; proscrībĕre, Som. Ben. Lye
fore-wrítan
Entry preview:
Above-written Seó forewritene endebyrdnes suprascriptus ordo, Angl. xiii. 402, 540. ¶ the word also glosses praescriptus: Mid forewritenum collectum cum prescriptis collectis, 391, 372: 384, 276: 444, 1129. Substitute:
fóre-witan
To foreknow ⬩ præscīre
Entry preview:
To foreknow; præscīre He eall fórewát hú hit geweorþan sceal he foreknows all how it shall come to pass, Bt. 39, 5; Fox 218, 27
Linked entry: fór-witan
fore-witan
Entry preview:
Be þám sáwlum þe forewiton (praenoscunt) monige wísan, Gr. D. 301, 14. Add
fore-wrégan
To accuse strongly ⬩ valde accūsāre
Entry preview:
To accuse strongly; valde accūsāre He bútan leahtrum wæs clǽne geméted ðara þinga ðe hine mon forewrégde he was found without crimes clean of the things of which he was accused; absque crīmĭne accūsātus fuisse inventus est, Bd. 5, 19; S. 639, 30
Linked entry: wrégan
fore-wrégan
Similar entry: for-wrégan