Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

gædeling

(n.)
Grammar
gædeling, es; m.

A companioncŏmes

Entry preview:

A companion; cŏmes His gædelinges gúþ-gewǽdu his companion's battle-garments, Beo. Th 5227; B. 2617 : Cd. 193; Th. 242, 20; Dan. 422

Linked entry: ge-gada

gædeling

A kinsman, relative

Entry preview:

His gædelinges (uncle's)gúðgewǽdu, B. 2617. Gewát him se góda mid his gædelingum, B. 2949. Geþenc . . . hwá þá gyfe sealde gingum gædelingum (Shadrach, &c.), Dan. 422

gæder-lang

Similar entry: gader-tang

fúslíc

(adj.)
Grammar
fúslíc, adj.

Readypreparedpărātus

Entry preview:

Ready, prepared; părātus Him Onela forgeaf his gædelinges gúþgewǽdu, fyrdsearu fúslíc Onela gave him his companion's battle-garments, ready martial gear, Beo. Th. 5229; B. 2618.