Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

synnigness

(n.)
Grammar
synnigness, e; f.

Sinfulness, guilt

Entry preview:

Sinfulness, guilt Deáðsynnignise reatum, Rtl. 42, 33.] [

synnig

(adj.)
Grammar
synnig, adj.

sinful, wickedguilty, culpable

Entry preview:

in a religious sense, sinful, wicked Ánra gehwylc, sóðfæst ge synnig, Exon. Th. 233, 11; Ph. 523. Se feónd and se freónd . . . synnig and gesǽlig, Elen. Kmbl. 1908; El. 956. Synnig wið sáwla nergend, Andr. Kmbl. 1841; An. 923. Hwí swigast ðú, synnigu