tó-nama
A surname, ⬩ cognomen
Entry preview:
A surname, cognomen His tónama wæs Cambises gecweden, Homl. Ass. 103, 25. 'Huætd ðé tónoma (or tó noma (dat.)?; Rush. has noma) is?' And cuoeð tó him: 'Here tónoma mé is' quod tibi nomen este? Et dicit ei: 'Legio nomen mihi est,' Mk. Skt.
Linked entry: tó-namian
ge-tónamian
Entry preview:
in Dict
tó-namian
To surname
Entry preview:
To surname Simon ðone getónomade (getornomade, MS.) stán Simonem quem cognominauit Petrum, Lk. Skt. Lind. 6, 14
Linked entry: tó-nama
tó-niman
to take to pieces ⬩ divide ⬩ to take away,
Entry preview:
to take to pieces, divide Hæfde se cyning his fierd on tú tónumen, Chr. 894; Erl. 90, 17. to take away, cf. æt-beran Tollite portas, principes ... Ðæt byþ on Englisc: Gé ealdras, tónymaþ ða gatu, Nicod. 27; Thw. 15, 8
ge-cweþan
Entry preview:
In þǽre stówe þe is gecueden Deórham, Chr. 577; P. 18, 31. a name His tónama wæs Cambises gecweden, Hml. A. 103, 25. His nama wæs gereht 'Godes strengo.' Wel þæt wæs gecweden, Bl.
Linked entry: ge-cwidrǽden