Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

un-wittig

(adj.)

Without wit or understanding,

Entry preview:

Þeówian unclǽnum deóflum and ðám unwittigum heargum, Homl. Skt. ii. 30, 52

Linked entry: un-gewittig

un-wittol

(adj.)
Grammar
un-wittol, adj.

Ignorant

Entry preview:

Ignorant On manegum beó ðú swylce unwittol in multis esto quasi inscius, Scint. 80, 12

Linked entry: -wittol

un-witende

(adj.)
Grammar
un-witende, adj.

Unwittingnot knowingnot aware of what is doneunconscious

Entry preview:

Unwitting, not knowing, not aware of what is done, unconscious Hé monig tácen self gedyde, þéh hé hié unwitende dyde, Ors. 5, 14; Swt. 248, 14. He oft unwitende slóg mid his heáfde on ðone wág, 5, 15; Swt. 250, 12.

hearga

(n.)
Grammar
hearga, an; m.

a grovea templefanean idol

Entry preview:

Ꝥ hé þeówige unclǽnum deóflum, and þám unwittigum heargum, Hml. S. 30, 52.