weg-farende
Wayfaring
Entry preview:
Wayfaring Sum wegfarende (-férende, v. l.) man férde wið ðone feld; ðá wearð his hors gesicclod, Homl. Skt. ii. 26, 204. Seó nædre ligeþ on ðam wege, and wyle ða wegfarendan mid hire tóðum slítan, Wulfst. 192, 23
weg-farende
Entry preview:
A wayfarer Úre dagas gewítað swá swá wegfarende menn, Hml. S. 28, 154. Hí begunnon tó áxienne æt óþrum wegfarendum, 31, 992
ridda
a horseman ⬩ rider ⬩ a mounted soldier
Entry preview:
Se ridda (cf. sum wegfarende mann, 1. 168) férde forþ on his weg, Swt. A. S. Rdr. 100, 175. a mounted soldier Hors and ðone riddan hé áwearp on sǽ, Cant. Moys. Feówer hund and þúsend cræta hé hæfde and twelf þúsend riddena, Homl. Th. ii. 578, 3.