Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

BREÓWAN

  • verb [ strong ]
Dictionary links
Grammar
BREÓWAN, ic breówe, ðú breówest, brýwst, he breóweþ, brýwþ, pl. breówaþ ; p. breáw, pl. bruwon; pp. browen, ge-browen
Wright's OE grammar
§264; §493;
To BREW; cerevisiam coquere
Show examples
  • Ne biþ ðǽr nǽnig ealo gebrowen mid Estum

    there is no ale brewed by the Esthonians,

    • Ors. 1. 1
    • ;
    • Bos. 22, 17.
  • Ne dranc he nánes gemencgedes wǽtan, ne gebrowenes

    he drank not of any mixed or brewed fluid,

    • Homl. Th. i. 352, 7.
Etymology
[
Dut. brouwen:
Ger. brauen:
M. H. Ger. briuwen:
O. H. Ger. briuwan:
Dan. brygge:
Swed. brygga:
Icel. brugga.
]
Derived forms
twy-browen.
Linked entries
v.  ge-browen bríwan.
Full form

Word-wheel

  • BREÓWAN, v.