Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

CEÁCE

  • noun [ feminine ]
Dictionary links
Grammar
CEÁCE, an; f.
Wright's OE grammar
§51; §124; §188; §404;
The jaw, CHEEK ; maxilla, mala, mandibula, gena
Show examples
  • Ðæt tácen ðære bærnesse he on his ceácan bær

    signum incendii in maxilla portavit,

    • Bd. 3, 19
    • ;
    • S. 549, 16
    • .
  • He gehrán his ceácan

    contigit maxillam ejus,

    • 3, 19
    • ;
    • S. 549, 1
    • .
  • Ceácan

    malæ, maxillæ,

    • Wrt. Voc. 282, 58, 59
    • .
  • On hælftre and bridle ceácan heora gewríþ

    in camo et freno maxillas eorum constringe,

    • Ps. Lamb. 31, 9
    • .
  • Ceácan

    mandibulæ,

    • Wrt. Voc. 64, 46
    • .
  • Ceác-bán

    vel

    ceácan

    vel

    cin-bán

    mandibula,

    • Ælfc. Gl. 71
    • ;
    • Som. 70, 81
    • ;
    • Wrt. Voc. 43, 14
    • .
  • Ðæt biþ gód sealf wið ðara ceácna [= ceácena] geswelle

    that is a good salve for swelling of the cheeks,

    • L. M. 1, 5
    • ;
    • Lchdm. ii. 48, 11
    • .
Etymology
[
Wye. cheek-boon the jaw
:
Piers P. R. Brun. cheke
:
Chauc. cheeke, cheke
:
Plat. käkel
:
O. Frs. keke, tziake, f
:
Dut. kaak, f
:
Kil. kaecke
:
Swed. kek, m
:
Icel. kjálki, m
.]
Linked entries
v.  céce ceác-bán.
Full form

Word-wheel

  • CEÁCE, n.