CEÁCE
- noun [ feminine ]
-
Ðæt tácen ðære bærnesse he on his ceácan bær
signum incendii in maxilla portavit,
- Bd. 3, 19 ;
- S. 549, 16 .
-
He gehrán his ceácan
contigit maxillam ejus,
- 3, 19 ;
- S. 549, 1 .
-
Ceácan
malæ, maxillæ,
- Wrt. Voc. 282, 58, 59 .
-
On hælftre and bridle ceácan heora gewríþ
in camo et freno maxillas eorum constringe,
- Ps. Lamb. 31, 9 .
-
Ceácan
mandibulæ,
- Wrt. Voc. 64, 46 .
-
Ceác-bán
velceácan
velcin-bán
mandibula,
- Ælfc. Gl. 71 ;
- Som. 70, 81 ;
- Wrt. Voc. 43, 14 .
-
Ðæt biþ gód sealf wið ðara ceácna [= ceácena] geswelle
that is a good salve for swelling of the cheeks,
- L. M. 1, 5 ;
- Lchdm. ii. 48, 11 .
Bosworth, Joseph. “CEÁCE.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/5899.
Checked: 2