geómrian
- verb [ weak ]
-
Se ðe á wile geómrian on gihða
who for ever will mourn in spirit,
- Salm. Kmbl. 701 ;
- Sal. 350 .
-
Béna geómrigende we asendaþ
prĕces gĕmentes fundĭmus,
- Hymn. Surt. 21, 13 .
-
Gáþ geómriende weras wíf samod
men and women together go sorrowing,
- Andr. Kmbl. 3328 ;
- An. 1667 :
- Bd. 1, 27 ;
- S. 497, 35 :
- Gen. 42, 38 :
- Mk. Bos. 5, 38 :
- 8, 12 .
-
Geómerigende
mourning,
- Boutr. Scrd. 20, 42 .
-
Gé, geómrende, gehðum mǽnaþ
ye, murmuring, grieve in spirit,
- Exon. 9 a :
- Th. 6, 26 ;
- Cri. 90: 48 a ;
- Th. 164, 34 ;
- Gú. 1021 .
-
Ic geómrige
gĕmo,
- Ælfc. Gr. 28, 3 ;
- Som. 30, 58 .
-
Hí murcniaþ oððe geómriaþ
murmŭrābunt,
- Ps. Spl. 58, 17 .
-
Hí geómeriaþ
they murmur,
- Homl. Th. i. 142, 17 .
-
Ides geómrode giddum
the lady bewailed in songs,
- Beo. Th. 2240 ;
- B. 1118 .
-
On ðone heofon behealdende, geómrode
suspĭciens in cœlum, ingĕmuit,
- Mk. Bos. 7, 34 :
- Jn. Bos. 11, 33, 38 .
-
Ne geómra ðú
be not thou sad,
- Cd. l00 ;
- Th. 132, 25 ;
- Gen. 2198 .
Bosworth, Joseph. “geómrian.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/15504.
Checked: 1