Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

sincan

  • verb [ strong ]
Dictionary links
Grammar
sincan, p. sanc, pl. suncon; pp. suncen.
Wright's OE grammar
§96; §111; §249; §289; §498;
to sink
Show examples
  • Ðá ingon sincan

    cum coepisset mergi,

    • Mt. Kmbl. Rush. 14, 30
    • .
  • Hwæðer sincende sǽflód wǽre.

    • Cd. Th. 86, 27
    • ;
    • Gen. 1437
    • .
to act as an aperient
Show examples
  • Gif ðæt sié ómihte wǽte innan, tyhte hié mon út mid líþum mettum sincendum, and ne lǽt inne gesittan on ðam líchoman,

    • Lchdm. ii. 218, 14
    • .
Etymology
[
Goth. siggkwan
:
O. Sax. sinkan
:
O. H. Ger. sinchan
:
Icel. sökkva.
]
Similar entries
v. á-, be-, ge-sincan.
Linked entries
v.  be-sincan.
Full form

Word-wheel

  • sincan, v.