slítung
- noun [ feminine ]
-
Slítinc ł geter
dilaceratio
- Hpt. Gl. 499, 21.
-
Fugelas hig fretaþ mid ðære biterustan slítunge
devorabunt eos aves morsu amarissimo
- Dent. 32, 24.
-
Sume men fram ðara wyrma slítunge sweltaþ
- Lchdm. ii. 176, 14.
-
Slítunge
arpagine
(or under I.?)- Wrt. Voc. ii. 5, 38: 87, 72. (Wright has sutunge)
Bosworth, Joseph. “slítung.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/28052.
Checked: 2