swefan
- verb [ strong ]
-
Se ne slǽpeþ ne swefeþ (or III a) swýðe
non dormitavit neque obdormiet,
- Ps. Th. 120, 4 .
-
Hé swifeþ slǽpe gebiesgad.
- Exon. Th. 358, 1 ;
- Pa. 39.
-
Hé sófte swæf.
- Cd. Th. 12, 2 ;
- Gen. 179: 94, 19 ;
- Gen. 1564.
-
Sceótend swǽfon, ða ðæt hornreced healdan scoldon,
- Beo. Th. 1411 ;
- B. 703: 2564 ;
- B. 1280 .
-
Ðú móst sorhleás swefan,
- 3348 ;
- B. 1672: 238 ;
- B. 119.
-
Geseah hé in recede swefan sibbegedriht samod ætgædere,
- 1462 ;
- B. 729 : Exon. Th. 344, 25 ;
- Gn. Ex. 179.
-
Swefan under swegles hleó,
- Andr. Kmbl. 1663 ;
- An. 834.
-
Swefan on slǽpe,
- 1695 ;
- An. 851 .
-
Se fǽge þegn æfter billes bite swefeþ,
- Beo. Th. 4127 ;
- B. 2060.
-
Se wyrm ligeþ, swefeþ sáre wund,
- 5485 ;
- B. 2746 .
-
Swefaþ ða ðe beadogríman býwan sceoldon,
- 4505 ;
- B. 2256 .
-
Hý deáðdrepe drihte swǽfon, synfullra sweót sáwlum lunnon,
- Cd. Th. 209, 7 ;
- Exod. 495.
-
Hǽðene swǽfon, deáðwang ridon,
- Andr. Kmbl. 2004 ;
- An. 1004.
-
Hláfurd sécan oððe hér swefan,
- Vald. 1. 31.
-
Ðonne se weard swefeþ, sáwele hyrde,
- Beo. Th. 3487 ;
- B. 1741.
-
Swǽfon seledreámas,
- Cd. Th. 179, 29 ;
- Exod. 36.
Bosworth, Joseph. “swefan.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/29595.
Checked: 2