þeccan
- verb [ weak ]
-
Ic wreó mé, leáfum þecce,
- Cd. Th. 53, 29 ;
- Gen. 868 .
-
Ðú ðín sylf þecest líc mid leáfum,
- 54, 15 ;
- Gen. 877 .
-
Se ðe heofen þeceþ wolcnum
qui operit coelum nubibus,
- Ps. Th. 146, 8 .
-
Mec
(a horn)
þeceþ mon golde and sylfore,
- Exon. Th. 395, 2 ;
- Rä. 15, 1 .
-
Hé þeahte bearn middangeardes wonnan wǽge,
- Cd. Th. 83, 10 ;
- Gen. 1377 .
-
Git eágorstreám earmum þehton,
- Beo. Th. 1031 ;
- B. 513 .
-
Saga hwá mec þecce,
- Exon. Th. 381, 21 ;
- Rä. 2, 14 .
-
Mec ongon hold gewédum þeccan,
- 391, 13 ;
- Rä. 10, 4 .
-
Hine mid hrægle wryón and sceome þeccan,
- Cd. Th. 95, 3 ;
- Gen. 1573: 58, 7 ;
- Gen. 942 .
-
Wæstmum þeaht,
- 115, 20 ;
- Gen. 1922 .
-
Hleówfeðrum þeaht,
- 165, 31 ;
- Gen. 2740 .
-
Ýþum þeaht,
- Exon. Th. 392, 7 ;
- Rä. 11, 4 .
-
Helmum þeahte,
- Cd. Th. 120, 3 ;
- Gen. 1989 .
Earn ðeceþ (tegit) nest his,
- Ps. Surt. ii. p. 192, 31.
Mec hrím þeceþ,
- Exon. Th. 490, 11 ;
- Rä. 79, 9 .
Forst and snáw eorþan þeccaþ,
- 215, 7 ;
- Ph. 249 .
Ic gealgan þehte
I was stretched upon the cross
,- Andr. Kmbl. 1932 ;
- An. 968 :
- Apstls. Kmbl. 44 ;
- Ap. 22 .
Ealne middangeard mereflód þeahte,
- Exon. Th. 200, 18 ;
- Ph. 42 :
- Cd. Th. 8, 1 ;
- Gen. 117 .
Líca gehwilc ðara ðe lífes gást þeahte
every body that had within it a living spirit,
- 77, 28 ;
- Gen. 1282 .
On hwelcum hí (Weland's bones) hlǽwa hrúsan þeccen
,- Met. 10, 43 .
Sió filmen biþ þeccende and wreóde ða wambe,
- Lchdm. ii. 242, 17 .
-
Byrneþ þurh fýres feng fugel (the phenix) mid neste ... þonne brond þeceþ heoredreórges hús,
- Exon. Th. 212, 27 ;
- Ph. 216 .
-
Hine ád þeceþ,
- 223, 26 ;
- Ph. 365 .
-
Seó hyre bearn gesihþ brondas þeccan,
- 330, 7 ;
- Vy. 47 .
-
Beágas sceal brond fretan, ǽled þeccean,
- Beo. Th. 6022 ;
- B. 3015 .
Bosworth, Joseph. “þeccan.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/31600.
Checked: 2