þeówen
- noun [ feminine ]
-
Ic eom Drihtnes þeówen
(ancilla,)
- (Lk. 1, 38) ,
- Blickl. Homl. 9, 20 .
-
Ðá com tó hym án þeówyn (-en, MS. A.)
accessit ad eum una ancilla,
- Mt. Kmbl. 26, 69 .
-
Seó Godes ðeówen,
- Bd. 4, 9 ;
- S. 576, 14 :
- Homl. Skt. ii. 23 b, 192 .
-
Nergendes þeówen Judith
- Judth. Thw. 22, 23 ;
- Jud. 74 .
-
Ic Luba eáðmód Godes ðíwen,
- Chart. Th. 475. 21 .
-
Hé sceáwode ða eáþmódnesse his þeówene,
- Blickl. Homl. 7, 4 .
-
Swá eágan gáð earmre þeówenan
(ancillae)
,ðonne heó on hire hlǽfdigean handa lócaþ,
- Ps. Th. 122, 3 .
-
Heó hié sylfe tó ðeówene genemde,
- Blickl. Homl. 9, 24 .
-
Þeówene,
- 89, 12 .
-
Gif hwá ásleá his þeówe oþþe his þeówenne (-ene,)
- (MS. H.)
ðæt eáge út,
- L. Alf. 20 ;
- Th. i. 48, 24 .
-
Þeówne
(or adj.?)bernam
- Wrt. Voc. ii. 12, 24 .
-
Ðeáh hwá bebycgge his dohtor on þeówenne,
- L. Alf. 12 ;
- Th. i. 46, 12 .
-
Se fæder hire sealde áne þeówene
(servam)
- Gen. 29, 29 .
-
Ðióenne
famulam,
- Rtl. 104, 2: 34, 10 (see Skeat's collation).
Ðióen,
- 25 .
-
Sca Affra and hire þreó ðeówena ... Sió Affra wæs ǽrest forlegor wíf mid hire þeówenum,
- Shrn. 115, 3-5 .
-
Ðá hét hire fæder hí bewyrcean on ánum torre mid twelf ðeówennum,
- 106, 1 .
-
Þeówenna
bernas,
- Wrt. Voc. ii. 95, 59: 12, 17 .
-
Ic hæbbe þeówas and þeówena
(servos et ancillas)
- Gen. 32, 5 .
Bosworth, Joseph. “þeówen.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/31787.
Checked: 2