ofer-mægen
- noun [ neuter ]
-
Wið ofermægenes egsan,
- Cd. Th. 127, 27 ;
- Gen. 2117 .
-
Hé hæfde wígena tó lyt wið ofermægene,
- Elen. Kmbl. 128 ;
- El. 64 .
-
Hyne Hetware hilde gehnǽgdon mid ofermægene,
- Beo. Th. 5827 ;
- B. 2917 .
-
Forst and snáw mid ofermægene eorfan þeccaþ,
- Exon. Th. 215, 6 ;
- Ph. 249 .
-
Him on swaðe fylgeþ A ofermægene,
- Salm. Kmbl. 187 ;
- Sal. 93 .
Bosworth, Joseph. “ofer-mægen.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/24170.
Checked: 1