Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

ofer-mægen

  • noun [ neuter ]
Dictionary links
Grammar
ofer-mægen, es; n.
Wright's OE grammar
§578;
Superior or overwhelming force
Show examples
  • Wið ofermægenes egsan,

    • Cd. Th. 127, 27
    • ;
    • Gen. 2117
    • .
  • Hé hæfde wígena tó lyt wið ofermægene,

    • Elen. Kmbl. 128
    • ;
    • El. 64
    • .
  • Hyne Hetware hilde gehnǽgdon mid ofermægene,

    • Beo. Th. 5827
    • ;
    • B. 2917
    • .
  • Forst and snáw mid ofermægene eorfan þeccaþ,

    • Exon. Th. 215, 6
    • ;
    • Ph. 249
    • .
  • Him on swaðe fylgeþ A ofermægene,

    • Salm. Kmbl. 187
    • ;
    • Sal. 93
    • .
Etymology
[Cf.
O. H. Ger. ubar-meginón praevalere
:
Ger. über-macht
:
Icel. ofr-efli overwhelming force.
]
Full form

Word-wheel

  • ofer-mægen, n.