on-sígan
- verb [ strong ]
Ðonne se dæg gewít, and seó niht onsíhþ tó wérium mankynne,
- Anglia viii. 320, 2 .
-
Simbel onsáh dæg
sollempnis urgebat (vergebat?) dies,
- Hymn. Surt. 96, 1 .
-
Ðeáh seó sunne ofer midne dæg onsíge and lúte tó ðære eorþan,
- Bt. 25 ;
- Fox 88, 25 .
-
Wǽre onsigen
vergeretur,
- Wrt. Voc. ii. 81, 27 .
-
Onsígendum ( vergente ) ǽfene,
- Hymn. Surt. 34, 28 .
-
Fornumen mid onsígendre ylde
with declining years,
- Basil admn. 8 ;
- Norm. 50, 20 .
-
Gif hí oncneówon ða geniðerunge ðe him onsíhþ,
- Homl. Th. i. 408, 8 .
-
Swearte gástas mid micclum þreáte him onsigon, ðæt hí his sáwle gegripon,
- 414, 10 .
-
Hé bodode ðæt him wæs Godes grama onsígende,
- 246, 17 .
-
Mé wæs onsígende se stranga wynd,
- St. And. 28, 13 .
-
Onsígendum
ingruenti,
- Hpt. Gl. 503, 32 .
Bosworth, Joseph. “on-sígan.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/24742.
Checked: 1