scræf
- noun [ neuter ]
-
Scræf
spelunca,
- Wrt. Voc. i. 38, 21 .
-
Ðǽr (hell) biþ fýr and wyrm, open éce scræf,
- Cd. Th. 212, 10 ;
- Exod. 537 .
-
Cirice on scræfes onlícnesse,
- Blickl. Homl. 197, 18 .
-
Hé férde tó ðam munte and on ánum scræfe (in spelunca)wunode,
- Gen. 19, 30 :
- 23, 11 .
-
Hé hét wilian tó ðám scræfe (ad os speluncae) micele weorcstánas,
- Jos. 10, 18 .
-
Scræfe
crypta,
- Wrt. Voc. ii. 24, 59 .
-
Scrafe
antro,
- Hpt. Gl. 483, 76 .
-
Tó ánum micclum screafe under ánre dúne,
- Homl. Th. ii. 424, 21 .
-
Tó screfe ł scrife
ad cloacum,
- Hpt. Gl. 515, 72 .
-
Hí ne mihton ofer ðæt scræf,
- Blickl. Homl. 201, 16 .
-
Cwóman wyrmas of ðǽm neáhdúnum and scrafum
ex vicinis montium speluncis,
- Nar. 14, 6 .
-
On wéstenum and on scræfum,
- Bd. 1, 8 ;
- S. 479, 21 .
-
Scræfu
speluncas, concavas petras,
- Wrt. Voc. ii. 129, 66 .
-
Screafu
cavernas,
- 21, 64 .
-
Neara scræf
gurgustulum vel gurgustium,
- i. 58, 29 .
-
Nihthrefne gelíc ðe on scræfe eardaþ
sicut nycticorax in domicilio,
- Ps. Th. 101, 5 .
-
Gé mín hús habbaþ gedón sceaðum tó screafe (cf. gé worhtun ðæt tó þeófa cote,)
- (Mt. Kmbl. 21, 13) ,
- Homl. Th. i. 406, 3 .
-
Se hæfde on byrgenum scræf
(domicilium),
- Mk. Skt. 5, 3 .
-
Geond ðæt atole scræf
(hell),
- Cd. Th. 272, 33 ;
- Sat. 129 :
- 290, 22 ;
- Sat. 419 .
-
Scref,
- 266, 23 ;
- Sat. 26 :
- 269, 15 ;
- Sat. 73 .
-
Gé mín hús dóþ sceaþum tó scrafum,
- Blickl. Homl. 71. 20 .
-
Ðé is leófre on ðisum wácum scræfum ðonne ðú on healle heálíc biscop sitte
(cf. ðá wolde se hálga sum hús timbrian,)- (144, 31) ,
- Homl. Th. ii. 146, 28 .
-
On wáclícum screafum oððe hulcum lutigende,
- i. 544, 30 .
Bosworth, Joseph. “scræf.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/27001.
Checked: 2