seáþ
- noun [ masculine ]
-
Seáþ
lacus,
- Ælfc. Gr. 11 ;
- Zup. 79, 10 :
- Ps. Spl. 7, 16 :
- 27, 1 :
- Mk. Skt. 12, 1 :
lacus, lacuna,
- Wrt. Voc. i. 54, 31 :
fovea,
- ii. 150, 10 :
- Ps. Spl. 7, 16 :
- 56, 9 :
puteus,
- Bd. 5, 12 ;
- S. 628, 16 :
cisterna,
- Wrt. Voc. ii. 24, 4 :
- Kent. Gl. 102 :
barathrum,
- Hpt. Gl. 422, 50:
cloaca,
- 484, 19 :
- 508, 70 .
-
Ðǽr is se seáþ ðæs singalan susles . . . Æfter ðam ðe ðú deád bist, ðonne cymst ðú tó helle . . . and ðín seáþ biþ twegea cubita wíd and feówra lang,
- Nar. 50, 23-29 .
-
On hú grundleásum seáþe
on how bottomless a pit,
- Bt. 3, 2 ;
- Fox 6, 8 .
-
Ðá wæs ðǽr on óðre sídan ðæs hláwes gedolfen swylce mycel wæterseáþ wǽre. On ðam seáþe ufan Gúþlác him hús getimbrode,
- Guthl. 4 ;
- Gdwin. 26, 8 .
-
Danihel læg betwux seofan leónum on ánum seáþe,
- Homl. Th. i. 488, 5 .
-
Héht scúfan scyldigne in drígan seáþ,
- Elen. Kmbl. 1382 ;
- El. 693 .
-
In synna seáþ,
- Exon. Th. 267, 10 ;
- Jul. 413 .
-
Ðǽr syndon twegen seáþas (lakes). . . heora wíde is .cc. míla ðæs læssan mílgetales,
- Nar. 36, 25 .
Bosworth, Joseph. “seáþ.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/27291.
Checked: 2