Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

self-willes

  • adverb
Dictionary links
Grammar
self-willes, adv.
Wright's OE grammar
§557;
Voluntarily, of one's own accord
Show examples
  • Selfwilles

    ultro,

    • Wrt. Voc. ii. 92, 74
    • .
  • Sylfwilles

    sponte,

    • Ælfc. Gr. 38
    • ;
    • Zup. 234, 19
    • :
  • ultro,

    • Zup. 237, 2
    • .
of persons
Show examples
  • Drihten ðe on róde Selfwilles þrowode,

    • H. R. 17, 21
    • .
  • Ealle hyra unlustas hí sceolon gebétan sylfwylles on ðyssum lífe, oððe unþances æfter ðyssum lífe,

    • Homl. Th. i. 148, 27
    • ,
  • Wrýt nú sylfwylles ðæt ðú wiðsace Criste,

    • Homl. Skt. i. 3, 379
    • .
  • Hé sylfwilles menniscnesse underféng,

    • Wulfst. 15, 12
    • .
  • Hé gǽþ sylfwilles twá míla tó ánre geneádod,

    • R. Ben. 28, 6
    • .
of things
Show examples
  • Ðonne his wæstmas weaxaþ sylfwilles

    quae sponte gignet humus,

    • Lev. 25, 5
    • .
  • Sylfwilles(ultra) seó eorþe wæstm beraþ,

    • Mk. Skt. 4, 28
    • .
Similar entries
v. self-will.
Linked entries
v.  self-will.
Full form

Word-wheel

  • self-willes, adv.