seóc
- adjective
-
Sum seóc man
quidam languens.
- Jn. Skt. II, I .
-
Se is seóc
infirmatur,
- 3 .
-
Hé seóc wæs
infirmabatur
- 6 .
-
Seóc hé biþ ðe tó seldan ieteþ.
- Exon. Th. 340, 16 ;
- Gn. Ex .
-
Seonobennum seóc,
- 328, 17 ;
- Vy. 19 :
- Beo. Th. 5473 ;
- B. 2740 :
- 5800 ;
- B. 2904 .
-
Gif mon sý ðære healfdǽdan ádle seóc,
- Lchdm. ii. 284, 31 .
-
Seó lange mettrumnes ðæs seócan mannes,
- Blickl. Homl. 59, 28 .
-
Swá swá lǽca gewuna is ðonne hió seócne (siócne,
- Cott. MS.
- Bt. 36, 4 ;
- Fox 178, 26 .
-
Ða ðe on sáre seóce lágun,
- Exon. Th. 83, 15 ;
- Cri. 1356 .
-
Feóllon wergend bennum seóce,
- Cd. Th. 118, 29 ;
- Gen. 1972 .
-
Seócra. manna hús
nosocomium,
- Wrt. Voc. i. 58, 52 .
-
Ofer seóce (aegrotos) hí hyra handa settaþ and hí beóþ hále,
- Mk. Skt. 16, 18 .
-
þurh his hrepunge beóþ gestrangode ða unstrangan seócan,
- Homl. Skt. i. 7, 54 .
-
Hǽðne wǽron begen, synnum seóce,
- Exon. Th. 246, 21 ;
- Jul. 65 .
-
Gif hé his seócum ðæt is synfullum dǽdum ealle lácnunge gegearwade
si morbidis eorum actionibus universa fuerit cura exibita,
- R. Ben. 11, 5 .
-
Ne beó ðú on sefan tó seóc,
- Exon. Th. 166, 29 ;
- Gú. 1050 .
-
Seóc and sorhful,
- Cd. Th. 281, 20 ;
- Sat. 275 .
-
Ic ðysne sang síðgeómor fand on seócum sefan,
- Apstls. Kmbl. 3 ;
- Ap. 2 .
-
Wéna mé ðíne seóce gedydon,
- Exon. Th. 380, 26 ;
- Rä. I. 14 .
Bosworth, Joseph. “seóc.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/27444.
Checked: 2