Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

sícan

  • verb [ strong ]
Dictionary links
Grammar
sícan, p. sác.
Wright's OE grammar
§490;
to sike (still in dial. e. g. Lancashire), sigh, groan
Show examples
  • On mínum bedde ic síce and wépe,

    • Ps. Th. 6, 5
    • .
to sigh for, long for
Show examples
  • Ðæt wǽron ða tída ðe Rómáne nú ǽfter sícaþ

    en tempora . . . quibus recordatio suspirat,

    • Ors. 2, 8
    • ;
    • Swt. 92, 35
    • .
Etymology
[
Seoruhfulnesse made him siken sore, A. R. 110, 13.
Wepenn & sikenn sare & suhhȝhenn, Orm. 7924.
Þe king gon siche (sike, 2nd MS.) sare, Laym. 12772.
He sikede, Jul. 20, 9.
Sike, Horn. 426: Havel. 291.
She neither weep ne syked, Clerkes Tale 545.
Thanne syked Sathan, Piers P. 18, 263.
]
Similar entries
v. á-, on-sícan, and following words.
Full form

Word-wheel

  • sícan, v.