Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

sin-gréne

  • noun [ feminine ]
  • adjective
Dictionary links
Grammar
sin-gréne, an; f.
Wright's OE grammar
§583;
A plant name (lit. ever-green), sin-green (sen-, sim-), house-leek; sempervivum tectorum: see E. D. S. Pub. Plant Names, s. v. sen-green (sin-, sim-), and Lchdm. ii. 405, col. 1. Besides sempervivum the word glosses several other names
Show examples
  • Singréne

    titemallos,

    • Wrt. Voc. i. 68, 33
    • :

    temolus ł titemallos,

    • Lchdm. iii. 305, col. 1
    • .
  • Syngréne. Ðeós wyrt ðe man temolum and óðrum naman singréne nemneþ,

    • i. 152, 12
    • .
  • Singréne

    colatidis,

    • iii. 301, col. 2
    • :
    • Wrt. Voc. i. 69, 4
    • .
  • Nim singrénan,

    • Lchdm. ii. 56, 22
    • .
  • Ða smalan singrénan,

    • 54, 2
    • .
Etymology
[
Iovis barba jubarbe, singrene. Rel. Ant. i. 37, col. 2.
Howsleke or sengrene barba Jovis, semperviva, Prompt. Parv. 251, where see note
.
Ger. sin-grün and Dan. sin-grøn is periwinkle
. Cf.
Icel. sí-grænn; adj. evergreen.
]
Full form

Word-wheel

  • sin-gréne, n.; adj.