sláw
- adjective
-
Sleac vel sláw
pigrus vel lentus,
- Wrt. Voc. i. 16, 48 .
-
Sláw
reses vel deses vel piger,
- 49, 30 .
-
Se ðe wǽre full sláw, weorðe se unsláw,
- Wulfst. 72, 14 .
-
Ðone sǽnan ðe biþ tó sláw ðú scealt hátan assa má ðonne man
segnis ac stupidus torpet? asinum vivit,
- Bt. 38, 4 ;
- Fox 192, 20 .
-
Sió sláwe
torpens,
- Wrt. Voc. ii. 60, 2 .
-
Mód ðæt sláwe
mens torpida,
- Hymn. Surt. 37, 10 .
-
Ðú yfela þeów and sláwa
(piger).
- Mt. Kmbl. 25, 26 .
-
Ðú sláwa gá ðé tó æmethylle
vade ad fortnican, o piger,
- Past. 28, 3 ;
- Swt. 191, 25 .
-
On óðre wísan sceal man manian ða sláwan (cf. late,
- Swt. 281, 16
- Past. 23 ;
- Swt. 175, 25 .
-
Ðá sláwan (pigri) sint to manianne ðæt hié ne forielden ðone tíman ðe hié tiola on dón mǽgen,
- 39, l ;
- Swt. 281, 19 .
-
Sláwera
desidiosorum,
- Wtr. Voc. ii. 28, 12 .
Bosworth, Joseph. “sláw.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/27969.
Checked: 2