slóh
- noun [ masculine ]
-
Slóh
devium
,orwegnes
devia, s. loca secreta, quasi invia, sine via
- Wrt. Voc. ii. 139, 53-56.
-
Tó ðam ealdan sló; of ðam sló tó ðam lytlan beorhe
- Cod. Dip. Kmbl. iii. 38, 27.
-
In reádan slóe
- 391, 31.
-
On ðæt reáde slóh; of ðam slóh
- 376, 5.
-
On ðæt fúle slóh; of ðam sló
- 406, 32.
-
In ðone fúlan sló
- 381, 5.
-
On horgan slóh
- Cod. Dip. B. ii. 394, 30.
-
On reádan slóh
- 398, 38.
-
Ðæt hors sum slóg on ðam wege oferhleóp
equus quoddam itineris concavum transiliret,
- Bd. 5, 6 ;
- S. 619, 17.
-
Ðeáh se man nime ǽnne stán and lecge on fúl slóh
- Wulfst. 239, 10.
Bosworth, Joseph. “slóh.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/28055.
Checked: 2