snícan
- verb [ strong ]
-
[Sume wuhta] creópaþ and snícaþ, eall líchoma eorþan getenge (cf. sume licgaþ mid eallon líchaman on eorþan and snícende faraþ,
- Bt. 41, 6 ;
- Fox 254, 26
- Met. 31, 6.
-
Wyrm com snícan
- Lchdm. iii. 34, 21.
-
On ðínum wambe and on ðínum breóstum ðú scealt snícan
pectore et ventre repes
- Past. 43, 2 ;
- Swt. 311, 1.
-
Snícan
serpere
- Txts. 180, 5.
-
Ðǽr (in Ireland) monn ǽnigne snícendne wyrm ne gesihþ
nullum ibi reptile videri soleat
- Bd. 1, 1 ;
- S. 474, 33.
-
Snícende
reptilia
- Ps. Surt. 103, 25.
-
Ða creópendan and ða snícendan (scnícendan, Hatt. MS.)
- Past. 21, 3 ;
- Swt. 154, 18.
-
Ða wunde snícaþ (irrepunt) in ða innoðas mínes líchoman
- Bd. 5, 13 ;
- S. 633, 18.
- [
Snikeð in and ut neddren
- O. E. Homl, i. 251, 16.
Bosworth, Joseph. “snícan.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/28232.
Checked: 2