sníðan
- verb [ strong ]
-
Snáð ðæt ís ðara háligra líchoman
- Shrn. 62, 1.
-
Mec snáð seaxes ecg
- Exon. Th. 408, 2 ;
- Rä. 27, 6.
-
Mon sníð ða bearneácnan wíf
secuerunt praegnantes
- Past. 48, 2 ;
- Swt. 367, 14.
-
Gif ðonne ðæt worms up stíhþ tó ðon ðæt ðé þince ðæt hit mon sníþan mǽge and út forlǽtan . . . ðonne hrín ðú him mid ðý snidísene and sníð listum . . . ðonne ðú hit tóstinge oððe sníþe
- Lchdm. ii. 208, 11-21.
-
Sníð oððe ceorf on ðæt hále and ðæt cwice líc
- 84, 28: 52, 2.
-
Gód lǽce ðe wel cann wunda sníðan
- Past. 49 ;
- Swt. 377, 18.
-
Ic wéne ðæt hé hiene snide sláwlícor, gif hé him ǽr sǽde ðæt hé hiene sníðan wolde . . . se lǽce, ðonne hé cymþ ðone untruman tó sníðanne
- 26; Swt. 186, 2-7.
-
Ðæt mon mǽge sníþan and bærnan his unþeáwas
ut culpae morbos supplicio resecarent
- Bt. 38, 7 ;
- Fox 210, 3.
-
Ðone ramm ðú sníðst tó sticcon
- Ex. 29, 17.
-
Hié wǽron snidene mid snide
secti sunt
- Past. 30 ;
- Swt. 205, 13.
-
Ðæra éwena meolc gé brucon and ða ðe fǽtte wǽron gé snidon (mactavistis)
- L. Ecg. P. iii. 16 ;
- Th. ii. 202, 24.
-
Ða ealdan sacerdas cealf snidon
- Homl. Th. ii. 210, 19.
-
God hét niman ánes geáres lamb and sníðan on Eástertíde
- 40, 11: 262, 29.
-
Ðæra wyrhtena ðe ðæne stán snidon and fégdon
- Anglia xi. 4, 12.
-
Wið heáfodece, hundes heáfod gebærn tó absan and sníð ðæt heáfod; lege on
- Lchdm. ii. 20, 2.
-
Ða on teárum sáwaþ, hí eft gefeán sníðaþ
in gaudio metent
- Ps. Th. 125, 5.
- [
Tacc Ysaac þin wennchell sniþ itt alls itt wære an shep
- Orm. 14666.
Bosworth, Joseph. “sníðan.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/28240.
Checked: 2