snúde
- adverb
-
Snúde
denuo
- Jn. Skt. Lind. Rush. 3, 3.
-
Gangaþ snúde
go directly
- Elen. Kmbl. 625 ;
- El. 313: 307 ;
- El. 154.
-
Hét hine snúde eft cuman
bade him quickly return
- Beo. Th. 3743 ;
- B. 1869.
-
Se wyrm gebeáh snúde tósomne
- 5129 ;
- B. 2568.
-
Snúde forsended
- 1812 ;
- B. 904 :
- Exon. 231, 12 ;
- Ph. 488 :
- Judth. Thw. 22, 8 ;
- Jud. 55: 23, 17 ;
- Jud. 125.
-
Wearþ snellra werod snúde gegearewod
- 24, 21 ;
- Jud. 199.
-
Mec Dryhten hét snúde gesecgan
- Exon. Th. 144, 10 ;
- Gú. 676.
-
Snúde cýðan
- 19, 7 ;
- Cri. 297 :
- Elen. Kmbl. 890 ;
- El. 446: 3947 ;
- B. 1971: 4639 ;
- B. 2325.
-
Ic snúde gefrægn
- 5497 ;
- B. 2752.
Bosworth, Joseph. “snúde.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/28261.
Checked: 2